Friday, September 28, 2007

Βιβλίο Ιστορίας

Τις δικές μου απόψεις για το βιβλίο της ιστορίας που αποσύρθηκε τις έχω εκθέσει. Σας παραθέτω και τη συνέντευξη στα Νέα της επικεφαλής της συγγραφικής ομάδας κ. Μαρία Ρεπούση. Τη συνέντευξη πήρε ο κ Νίκος Μάστορας.

Σε τι διέφερε η παιδαγωγική προσέγγιση του βιβλίου της Ιστορίας από τις προηγούμενες;
«Συνοπτικά θα έλεγα ότι στο Δημοτικό Σχολείο μας ενδιαφέρει πολύ να δημιουργούμε ένα διδακτικό περιβάλλον στο οποίο τα παιδιά αναζητούν τις αλήθειες του κόσμου τούτου, μαθαίνουν να σκέφτονται, να αφηγούνται τα ίδια. Θέλουμε, για παράδειγμα, να μάθουν για την καταστροφή της Σμύρνης μέσα από τις μαρτυρίες των ανθρώπων της εποχής εκείνης, μέσα από εικονιστικό υλικό και όχι μέσα από ένα κείμενο που θα τους λέει "έτσι έγιναν τα πράγματα, γι' αυτούς τους λόγους, πάρ' το τώρα και μάθε το". Το δικό μας κείμενο είναι απλώς εισαγωγικό, σαν ένας καμβάς για να τοποθετηθούν οι ψηφίδες. Μόνο μέσα από αυτή τη λογική μπορεί κανείς να καταλάβει και το "συνωστίζονται στο λιμάνι της Σμύρνης αναζητώντας τρόπο για να φύγουν για την Ελλάδα" ή το "απομακρύνουν τα ιταλικά στρατεύματα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα"».

Αυτό είναι που χαρακτηρίστηκε «στρογγυλοποίηση» της Ιστορίας;

«Νομίζω αυτό. Η δική μας παρουσίαση των γεγονότων, η οποία απείχε βέβαια πολύ από την Ιστορία που έμαθαν οι προηγούμενες γενιές ή άκουσαν από τους γονείς τους. Καταλαβαίνω την ενόχληση. Και δεν διεκδικώ το αλάθητο. Να προσθέσω μόνο κάτι: ό,τι υπάρχει στη συλλογική μνήμη δεν σημαίνει ότι είναι και σωστό. Πολλοί μπερδεύουν τη συλλογική μνήμη με την Ιστορία».

Δηλαδή;
«Μεγαλώσαμε με τις ιστορίες της ελληνικής επανάστασης, όχι μόνον με το κρυφό σχολειό, αλλά και με τον Αθανάσιο Διάκο, τον Ζάλογγο, το παιδομάζωμα κ.λπ. Πολλές από αυτές τις ιστορίες είναι στοιχειωμένες, θα έλεγα, στην ιστορική μνήμη των Ελλήνων, για λόγους που σχετίζονται με την πραγματικότητα του 19ου αιώνα, τους αλύτρωτους Ελληνες και τους στόχους για την εθνική ενοποίηση. Δεν σημαίνει όμως ότι είναι και αληθινές. Τι πρέπει να κάνει το σχολείο σήμερα; Να συνεχίζει να τις διδάσκει, γνωρίζοντας ότι δεν είναι ιστορικά αληθινές; Οφείλει βέβαια να είναι προσεκτικό σε ό,τι καλά κρατεί μέσα στη μνήμη και αυτό κάνει και το βιβλίο της ΣΤ' Δημοτικού. Κινείται με σύνεση στους τόπους της συλλογικής μνήμης».

No comments: