Thursday, October 11, 2007

Οι "κακοί" Αμερικάνοι

Η είδηση είναι η εξής: "Τη Γενοκτονία των Αρμενίων αναγνώρισε η αρμόδια Επιτροπή της αμερικανικής Βουλής". Η είδηση με περισσότερες λεπτομέρειες στο in.gr.

Το ζητούμενο είναι να καταλάβουν όλοι ότι δεν υπάρχουν κακοί Αμερικάνοι. Υπάρχουν πολλές φωνές μέσα στη μεγάλη αυτή χώρα και όλα είναι ένα μεγάλο πολιτικό παιχνίδι. Δεν μπορούμε να στεκόμαστε μόνο στις επιθετικές πράξεις, στις δηλώσεις τύπου Νιμιτς ή σε ότι μας ενοχλεί. Ας σταματήσουμε να το παίζουμε θύματα και αδικημένοι. Δεν είναι λίγες οι φορές που μας έχουν στηρίξει ή που η στάση τους συμβαδίζει με τα συμφέροντά μας. Οι Αμερικάνοι κοιτάνε το συμφέρον τους και εμείς το δικό μας. Ας πάρουμε την τύχη της χώρας στα χέρια μας. Η παραπάνω είδηση είναι απόδειξη ότι δεν είναι όλοι προκατειλημμένοι εναντίον μας. Υπάρχουν φωνές και δυνάμεις που μπορούν να στηρίξουν , σε ειρηνικά πάντα πλαίσια τις θέσεις μας και με τις κατάλληλες πιέσεις να πετύχουμε τους στόχους μας.

Και κάτι άσχετο αλλά επειδή αναφέρθηκα στους Αμερικάνους. Γιατί ενόχλησε τόσο το ευχαριστώ στους Αμερικάνους από τον Σημίτη; Αν το ευχαριστώ ήταν προς τους Γάλλους, τους Γερμανούς ή ακόμα καλύτερα τους Σέρβους, τους Παλαιστινίους; σίγουρα κανείς δεν θα το σχολίαζε. Η απάντηση είναι γιατί οι λαϊκιστές χρησιμοποίησαν το κοινό αίσθημα που τότε λόγο των πολέμων αλλά ακόμη και τώρα είναι εναντίων των "κακών" Αμερικανών για να πλήξουν την τότε κυβέρνηση. Η Ελλάδα τότε ευχαρίστησε τους "κακούς". Οι "κακοί" όμως είχαν μεσολαβήσει για να αποφύγει η χώρα τον πόλεμο. Και δε νομίζω να ήταν κάτι που να θέλαμε...


4 comments:

ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ said...

Ποιοί είναι οι καλοί, ποιοί είναι οι κακοί και ποιοί η άσχετοι; Μόνο για το τελευταίο είμαι σίγουρος. Είμαστε εμείς...

Lego said...

Η εξωτερική πολιτική και η διπλωματία είναι "παιχνίδια" στα οποία οι κακοί και οι καλοί δεν κρατάνε ταμπελάκι... Οι ρόλοι εναλλάσσονται ανάλογα με τις περιστάσεις. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, είναι ότι ο καθένας παίζει στην αρένα για την πάρτυ του και μόνο. Οι συμμαχίες είναι πρόσκαιρες, "ύποπτες" και υστερόβουλες ! Για να επιβιώσει μια χώρα όπως η Ελλάδα, με μικρό ειδικό βάρος (ακόμα μικρότερο τα τελευταία χρόνια...) και με "οικόπεδα φιλέτα" πρέπει να έχει τα μάτια της 100000004. Και όπως λέει και ο Ηλίας, να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και να πάψουμε να μεμψιμοιρούμε...

Όσο για το ευχαριστώ του Σημίτη, συμφωνώ απόλυτα. Εκείνη την περίοδο οι Αμερικάνοι συνέβαλαν ουσιαστικά στο να αποφευχθεί ένας πόλεμος, και να εκτονωθεί μια κατάσταση η οποία προκλήθηκε από "πειραγμένα" άτομα...

aristofanis said...

Καλά τα λες, φίλε. Το ερώτημα βέβαια είναι ποια η επίδραση της αναγνώρισης αυτής για την Ελλάδα. Πιστεύω οτι δεν πρέπει να παρασυρθούμε από τον "αντι-Τουρκισμό" μας. Διάβασε πιο αναλυτικά τη γνώμη μου εδώ.

Not the boy next door said...

Ποτε θα σταματήσουμε σε αυτή τη χώρα τις αξιολογικές κρίσεις (οι οποίες στερούνται νοήματος), τις ταμπέλες, τις συνεκδοχές.

Ο αντιΑμερικανισμός ανδρώθηκε στην Ελλάδα μετά το 1974. Κυρίως από τους κύκλους της Αριστεράς. Έπειτα χρησιμοποιήθηκε τεχνηέντως από τον Ανδρέα Παπανδρέου. 'Ομως, τώρα, 33 χρόνια μετά γιατί να έχουμε τέτοιου είδους αγκυλώσεις;